زهرا ناظری قادیکلائی؛ خبرنگار کوهنوردان- کوهستان را همانگونه که هست ترک کنیم؛ این جمله کوتاه، امروز بیش از هر زمان دیگری به یک اصل بنیادین در فرهنگ کوهنوردی و حضور انسان در محیطهای طبیعی تبدیل شده است. کوهستان، جنگل، دشت و رودخانه تنها مقصدی برای تجربه آرامش و ماجراجویی نیستند، بلکه میراثی ارزشمند هستند که نسلهای آینده نیز حق بهرهمندی از زیبایی و پاکی آنها را دارند. هر صعود، هر پیمایش و هر حضور در طبیعت، فرصتی برای اثبات احترام انسان به محیطی است که میزبان او شده است.
متأسفانه افزایش حضور گردشگران و علاقهمندان به طبیعتگردی، در کنار تمام مزایای آن، گاهی با آسیبهایی همچون رها کردن زباله، تخریب پوشش گیاهی، ایجاد آلودگی صوتی و بیتوجهی به زیستبومهای حساس همراه شده است. طبیعت برای زیبا ماندن به دخالت و تغییر ما نیاز ندارد؛ کافی است اجازه دهیم روند طبیعی خود را ادامه دهد. یک کوهنورد واقعی کسی است که رد پای حضورش تنها در خاطرات باقی بماند، نه بر روی سنگها، درختان و مسیرهای بکر کوهستان.
فرهنگ «طبیعت را همانگونه که هست ترک کنیم» فراتر از یک شعار محیطزیستی است؛ این نگرش نشاندهنده بلوغ جامعه کوهنوردی و میزان مسئولیتپذیری ما در قبال زمین است. آموزش اصول اخلاقی کوهنوردی، همراه داشتن کیسه زباله شخصی، احترام به حیاتوحش و پرهیز از تغییر چهره مناطق طبیعی، رفتارهایی ساده اما تأثیرگذار هستند که میتوانند آینده طبیعت را تضمین کنند.
کوهها شاهد حضور انسانهای بسیاری بودهاند، اما ارزش واقعی یک کوهنورد نه به تعداد قلههایی که فتح کرده، بلکه به میزان احترامی است که برای طبیعت قائل شده است. ما مهمانان کوتاهمدت این سرزمین پهناور هستیم و وظیفه داریم پس از هر سفر، همان آرامش و پاکی را به طبیعت بازگردانیم که هنگام ورود از آن دریافت کردهایم. حفظ طبیعت، حفظ بخشی از هویت و آینده خود ماست؛ زیرا زمین، تنها خانه مشترک همه ماست.
